திரை விமர்சனம்: லைப் இஸ் பியூடிபுள்

              தமிழ் மொழியல்லாத படங்களுக்கும்   எனக்கும்  இடையே  உள்ள  தொலைவு  சற்று அதிகம். ஆனால் கமல்ஹாசன்  மற்றும்  மணிரத்னம்  இருவருக்கும்  ஒரு  இத்தாலி  மொழி  படம்  அதிக  பாதிப்பை  ஏற்படுத்தியது  என்று நான் கேள்விப்பட்ட போது நானும் பார்க்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்தேன் 

அந்த படத்தைப் பார்த்த(இங்கிலீஸ் சப்டைட்டில்ஸோடு) பிறகு எனது பாதிப்புகள் இங்கே விமர்ச்சனகளாக....!

             1999ல் வெளியான இத்தாலிய திரைப்படமான  Vita è bella, La (Life is Beautiful), மிக அழுத்தமான படம். வன்மம், குரோதம், கொடுமை நிறைந்த ஹிட்லரின் மரண மூகாமில் தன் மகனை காப்பாற்ற துடிக்கும் ஒரு யூத தந்தையின் கதை.

                சில படங்களுக்கு  முழுக் கதையைச் சொன்னாலும் பார்க்கும் அனுபவத்துக்கு சிறிதும் பங்கம் வராது, இந்தப் படமும் அந்த வகையைச் சார்ந்தது. படத்தின் டைரக்டர் ராபர்ட்டோ தான் கதாநாயகனும் கூட.  இந்த விஷயம் எனக்கு படம் பார்த்து முடித்த பிறகு தான் தெரிந்தது..! பின்னிப் பெடலெடுத்திருக்கிறார். படத்தின் ஆரம்பத்தில் டைரக்டரின் "இது ஒரு எளிமையான கதை ஆனால் சொல்வதற்க்கு மிகவும் கஷ்டமான கதை" என்று சொல்வார். முற்றிலும் உண்மை.

             
             
               வாழ்க்கை அழகாக ரசித்து வாழும் யூத இளைஞன் குய்டூ(GUIDO) ஒரு யூதர்(JEWS). அவனால் யாரையும், எந்த சூழ்நிலையிலும் சிரிக்க வைக்க முடியும். மிகவும் வேடிக்கையான பேர்வழி. அப்படிப்பட்டவன் ஒரு நாள் சைக்கிலில் செல்லும் போது இத்தாலி பெண்ணான டோராவை(DORO) பார்த்ததும் காதல் கொள்கிறான். தனது நகைச்சுவை திறமையால் கதாநாயகியை கவர்ந்து விடுகிறார். டோரா வேறு ஒருவனுடன் நிச்சயமாகியிருந்தாலும், குய்டூ வேடிக்கை செயல்களால் கவரப்படுகிறாள். ஒரு கட்டத்தில் அவளும் அவனை காதலித்து திருமணம் செய்துக் கொள்கிறாள். அவர்களுக்கு 'ஜோஷூவா'(JOSHUA) என்ற மகன் பிறக்கிறான்.

               
           
            சந்தோஷமாக ரசித்து வாழ்ந்து வந்த அவர்களின் வாழ்க்கையில் இரண்டாம் உலகப் போரின் பிண்ணனியில் ஹிட்லரின் நாஜி படைகள் நுழைகிறது.பல யூதர்கள் நாஜி படையினர்களால் கைது செய்யப்படுகிறார்கள். அதில், குய்டூ, அவன் மகனும் ஜெர்மனியர்களால் இழுத்து செல்லப்படுகிறார்கள். நாஜி படையினர் டோராவை(NOT JEWS )அழைத்து செல்ல மறுக்கின்றனர். ஆனால், அவள் தன் கணவன், மகனை விட்டு பிரிய முடியாமல் யூத கைதியாக அவளும் செல்கிறாள்.யூதர்களின் கேம்பில் குடும்பத்தோடு மாட்டிக் கொள்கிறார்கள்.

            


               ஆண்கள் பிரிவு சிறையில் குய்டுவும், அவன் மகன் ஜோஷ்வாவும், பெண்கள் பிரிவு சிறையில் டோராவும் அடைத்து வைக்கப்படுகின்றனர். நாஜி படை கொடுமையின் நடுவில் தன் மகன் பயப்படாமல் இருக்க, " நடப்பது எல்லாம் ஒரு விளையாட்டு, நாம் அனைவரும் டாங்க்(Because Joshua like Tank vey much) வண்டிக்காக போட்டி பொடுகிறோம்" என்று சொல்லி அவனை மகிழ்ச்சியாக வைத்திருக்கிறான்.பையனுக்கு அந்த கேம்பின் விளைவுகளோ கொடுமையோ தெரியாமல் இருக்க திரும்பவும் தனது நகைச்சுவை திறனை கொண்டு அது ஒரு விளையாட்டு என்று நம்ப வைக்கிறார்.

       
        ரஷ்யப் படை முன்னேறிவரும் சமயத்தில்,  குய்டூ தன்   மகனோடு தப்பி  செல்ல முயற்சி செய்கிறான். மகனை ஒரு பெட்டியில் இருக்க சொல்லி விட்டு, அவன் நாஜி படையினரிடம் மாட்டி கொள்கிறான். மகனிடம், "பெட்டியில் இருந்து வெளியே வந்தால், விளையாட்டில் தோல்வியடைந்து விடுவோம்" என்று சொன்னதால், அந்த சிறுவன் தந்தை இழுத்து(FOR KILL) செல்வதை அரியாமல் பார்த்துக் கொண்டு இருக்கிறான்.

 
            குய்டூ சுட்டு கொள்ளப்படுகிறான்.  ரஷ்ய படை(Hitler defeated) வரவால், டோரா தன் மகனோடு சேருகிறாள்.

குய்டூ(GUIDO):

       குய்டூவாக நடித்தவர் ராபர்டோ பெனிங்னி. அவரே கதை, இயக்கம் செய்திருக்கிறார். கொடூரம் நிறைந்த இடத்தில் ஒருவனால் சிரிக்க வைக்க முடியும் என்பதை காட்டி நம் மனதை ஆள்கிறான். இந்த வித்தியாசமான சிந்தனைக்கே அவரை எவ்வளவு ஆண்டு வேண்டுமானாலும் பாராட்டலாம்.

         படம் ஆரம்பிக்கும் வேகத்திலேயே டைரக்டர் மிகவும் கைதேர்ந்தவர் என்று புரிந்துவிடுகிறது. அவரே நாயகனாக புகுந்து விளையாடியிருக்கிறார். இந்த அனுபவத்தை வார்த்தைகளால் எழுத முடியாது படத்தைப் பார்த்தால் உங்களுக்கே புரியும். சப் டைட்டில்ஸ் உதவியோடு இவ்வளவு ரசிக்க முடிகிறதே இத்தாலிய மொழி தெரிந்திருந்தால் முழுதாக ரசித்திருக்கலாமே என்று தான் எனக்குத் தோன்றியது.

           ராபர்டோ ஸ்க்ரீன் ப்ளேயை மிகவும் திறமையாக கையாண்டிருக்கிறார். படத்தில் போர்க் காட்சிகள் கிடையாது, அருவருக்க வைக்கும் துன்புறுத்தும் காட்சிகளோ, பிழியப் பிழிய அழவைக்கும் காட்சிகளோ எதுவும் கிடையாது. ஆனால் இவை எதுவும் இல்லாமலேயே நம்மை உறைந்து போக வைக்கிறார். இந்தப் படம் போரைப் பற்றியோ அல்லது யூத ஹோலோகாஸ்டைப் பற்றியதோ அல்ல. ஒரு குடும்பத்தின் இணக்கம் பற்றியது. ஒரு தந்தையின் உணர்வைப்பற்றியது. ஆனால் யூத ஹோலோகாஸ்டின் பிண்ணனியில் பின்னப் பட்டிருக்கும் இந்தக் கதை, படம் பார்த்த ஒரு வாரத்துக்காவது பார்ப்பவர்களைப் பாதிக்கும். படமெடுப்பவர்களுக்கு இந்தப் படத்தில் ஓவ்வொரு சீனிலும் கற்றுக் கொள்ளவேண்டியது நிறைய இருக்கிறது.

           இதில் ஒரு காட்சியில் ராணுவ அதிகாரி சொல்வதை அப்பாவாக நடிப்பவர் மொழிபெயர்ப்பார் பாருங்கள. நகைச்சுவை என்று அதைத்தான் சொல்ல வேண்டும். அத்தனை சோகமான கதையை அருமையாக இயக்கிய இயக்குனருக்கு என்ன விருது தந்தால் தகும். மகனை ஒளிந்து கொள்ளச்செய்து காப்பாற்றி விட்டு, கடைசியில் நாசி வீரர்கள் தன்னை கொல்ல அழைத்துச்செல்லும் போது வீரநடை போடும் அப்பா கேரக்டர். வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத பாத்திரம்.

டோரா(DORO)::

  
முதல் பாதியில் அழகான தேவதையாகவும், இரண்டாவது   கைதியுடையிலும் . கணவன், மகன் பிரிந்த சோகத்தை கண்களே காட்டி நடித்திருக்கிறார். இவளின் புன்னகை பூக்களாய்  உதிர்கிறது.  இவள் பேசும் வார்த்தைகளை விட புன்னகையால் பூக்கும் மலர்களும்(First Half)கண்களால் ஏற்படுத்தும் ரணைங்களும்(Second Half) தான் அதிகம்.

ஜோஷ்வா:

ஜோஷ்வா   வரும் சிறுவன் அழகாகவும் இருக்கிறான். தந்தை சொல்லும் எல்லாம் பொய்யையும் அப்படியே நம்பும் போது நம் கண்கள் நம்மை அறியாமல் கலங்குகிறது. 

தன் தந்தையின் கடைசி பயணம் என்று கூட அறியாமல், ஜோஷ்வா இதழ்களில் அரும்பும் புன்னகை நம் கண்களில் ரணத்தை வரவைக்கிறது.   களத்தூர்  கண்ணமாவில் கமல்ஹாசனை பார்த்த மாதிரியே இருக்கிறது.

 ......" என் பாதிப்புகளில் சிலவற்றை தான், நான் இங்கு எழுதி இருகிறேன். மற்றவை....? வார்த்தைகளை தேடி கொண்டு இருகிறேன்.....


அழகான முதல் பாதியை 'யூத்' படத்தில் இவ்வளவு கேவலமாக எடுதிருக்கிறார்களா என்று என்னால் நினைத்து கூட பார்க்க முடியவில்லை. தமிழ் சினிமா எந்த நல்ல படத்தை விட்டு வைத்திருகிறது.

சான்ஸ் கிடைத்தால் கண்டிப்பாக பாருங்கள் அருமையான படம்.

அழகான படத்தை,

 சாரி

வாழ்க்கையை..

காண(வாழ) தவறாதீர்கள்..!